Savaş insana her şeyi öğretir. Bir de barış içinde yaşamayı öğretse keşke...



Türk yazar az okuyorum,  arada okumam gerekli düşüncesi ile kalemini sevdiğim bir yazarın çok sevilen bir kitabını Sevdalinka'yı  okudum bu sefer. 

Bosna Savaşı yılları. Hatta savaş demeyelim de Sırpların Boşnaklara yaptığı kırımın, kıyımın anlatıldığı yıllar var bu romanda.






Nimeta Stefan aşkı ile başlayan Sevdalinka bence romandan uzaklaşarak gazete yazı dizisi, yada araştırma yazısı gibi ilerliyor. İlk 100 sayfada yönetici, komutan adları o kadar çok geçiyor ki zaman zaman romandan kopartıyor. 100, sayfadan sonra ise Sırpların akıl almaz işkenceleri anlatılıyor, bu kadar detaylı anlatılmalı mıydı  bilemiyorum. Okurken rahatsız oldum açıkçası.

Ayşe Kulin'in kendi kökleri olması sebebiyle belki çok derinden etkilendiğini o yüzden böyle sert bir eser yazdığını düşünüyorum. Sonunun ise kahramanlardan uzak bitmesi beni hayal kırıklığına uğrattı.

Pek çok kişinin tam puan verdiği bu romanı sevdim diyemiyorum ne yazık ki.
Ama Bosna'da yaşanan zulmü öğrenmek isterseniz okuyunuz efendim

Sevgiler,
Sevim