Çok fazla hedef koyarsan, en önemlisini ıskalarsın...



Edebiyat anlamında ülke olarak biraz değişik bir tutumumuz var sanırım bizim. Necip Mahfuz gibi bir değeri o kadar az kişi tanıyor ve kitapları o kadar az okunuyor ki üzülüyorum. Ülkesine , tarihine bu kadar bağlı bir kalemi her okuduğumda bizde yakın tarihimizi bu kadar iyi anlatan çok fazla kalem olmadığını farkediyorum. Okuduğum diğer kitaplarını şuraya ekledim bence bir tıklayıp göz atın

Bu sefer sayfa sayısı az olduğu için bana yetmeyen bir eserini seçtim Kuştimur Kahvehanesi, keşke daha uzun uzun diye kapattım kapağını kitabın



Abbasaiyenin iki yakasından beş arkadaş, Sadık, İsmail, Hamada, Tahir ve adı hiç geçmeyen anlatıcımız aynı ilk okula başlarlar beş yaşında. Birlikte büyüler, ergenliğe birlikte geçip aşık olurlar kimi dini inançları gereği hemen evlenir kimi haşhaş, içki, farklı kadınlarla gece aleminde alır soluğu. 

Ülkenin iç çalkantıları Said Zangul ve Vafd Partisi, Kral Faruk, özgürlük hareketleri, milliyetçilik akımları farklı siyasi görüşler ne yaşarlarsa yaşasınlar hiç kopmazlar ve ilk okul biter bitmez soluk alma mekanı olarak belirledikleri Kuştimur Kahvehanesine gitmekten hiç ama hiç vazgeçmezler.

Yetmişli yaşlara kadar yaşadıkları her olayda birbirlerine öyle destek olurlar ki onların ki arkadaşlıktan öte kardeşlik olur. 

Ben her Mahfuz kitabı gibi çok çok çok keyifle okudum. Hiç tanışmadıysanız yazarla tanışmak için iyi bir seçim olabilir

Sevgiler,
Sevim