Yazmak, düşünüp hissedebilen insanların harcıdır..


Külliyatında bir kitap daha ilerlediğim Mısır'ın dev kalemi Necib Mahfuz... Üst üste iki romanını birden okumak yine çok iyi geldi bana. Her zaman ki Mahfuz tarzı, Mısır sokakları, Mısır halkı, onların , iç dünyaları ve siyaset...



Miramar ; İskenderiye'de bir pansiyon. Romanda; bu pansiyonun  sahibi Mariana müşteriler  (çok yaşlı Emir Vecdi , çapkın Hüsnü Allam, çekingen Mansur Bahi, genç ve tutkulu Serhan el Beheri) ve güzel hizmetçi Zühre var. Müşterilerin geçmişleri, iç dünyaları, yaşamları ve her şeyden önemlisi Zühre ile olan ilişkileri anlatılıyor. Mahfuz'un her romanın da olduğu  gibi Vafd Partisi, Said Zangul adını sıklıkla görüyoruz. Devrim ülkenin tüm ruhunu değiştirmiş, bunu karakterleri ile öyle güzel hissettiriyor ki yazar. 

Zühre'ye aşık olan Serhan el Beheri de devrimden konuşuyor, artık seksenlerine gelmiş olan yazar Emir Vecdi de. Hatta köylü, okuma yazması olmayan Zühre de devrim ile ilgili fikirlerini söylüyor. 

Her şeyini iç savaşlarda kaybetmiş olan pansiyon sahibesi Mariana bütün müşterileri ile iyi ilişkiler içinde ama içten içe Zühre'nin gençliğini güzelliğini kıskanıyor gibi geldi bana

İnsanları anlatan bir roman okumak istiyorsanız Miramar tam da size göre

Sevgiler
Sevim